Po raz pierwszy wystawione zostały – grane dotąd jedynie osobno – wszystkie cztery części poematu dramatycznego Mickiewicza ujęte w siedmiu scenach. Przy czym Wyspiański zmuszony był wykreślić ponad 2300 wierszy, czyli blisko połowę kwestii z utworu Mickiewicza. A i tak po trzech spektaklach, kończących się po północy, teatr krakowski dokonał dalszych skrótów.
Scenariusz inscenizacji, wydany jeszcze w listopadzie przez Wyspiańskiego w formie książki Adama Mickiewicza „Dziady”. Sceny dramatyczne tak jak były grane w teatrze krakowskim dnia 31 paźdz. 1901, realizowano później na innych polskich scenach przez ponad ćwierćwiecze.
/
CZEGO
DZIŚ BRAKUJE
W DZISIEJSZYCH PUBLICYSTYCZNYCH INTERPRETACJACH “DZIADÓW”
